Nagrodę, statuetkę przedstawiającą postać Wandy Malczewskiej przyznaje Kapituła, w skład której wchodzi przedstawiciel Biskupa Radomskiego oraz przedstawiciele Akcji Katolickiej Diecezji Radomskiej, Klubu Inteligencji Katolickiej im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Radomiu, Stowarzyszenia "Młyńska" Verum Bonum Pulchrum i Proboszcz Fary - ks. kan. Mirosław Nowak, przewodniczący Kapituły.

Nagroda została ustanowiona w celu uhonorowania osób lub instytucji wyróżniających się w pracy oświatowej, społecznej i dobroczynnej na rzecz podniesienia poziomu i jakości życia, zgodnie z postawą sługi Bożej Wandy Malczewskiej.

Nagroda im. Sługi Bożej Wandy Malczewskiej została przyznana po raz pierwszy w 2022 r. Statuetkę otrzymała wówczas Maria Kośmińska-Wójtowicz za działalność społeczną, edukacyjną i religijną. W 2023 r. nagrodę wręczono siostrom michalitkom za wieloletnią działalność wychowawczą, charytatywno- społeczną, za wpieranie rodzin i pomoc w rozwoju duchowym oraz za zaangażowanie w duszpasterstwie parafialnym i budowanie więzi w środowiskach w oparciu o wartości chrześcijańskie. W 2024 r. dr Maria Cygan z Hospicjum Królowej Apostołów w Radomiu za zaangażowanie w pomoc potrzebującym - podopiecznym Hospicjum. Rok temu radomski lekarz onkolog, zaangażowany w działalność społeczną, dobroczynną i oświatową Robert Wiraszka, został laureatem Nagrody im. Sługi Bożej Wandy Malczewskiej.

Wanda Malczewska (1822-1896) urodziła się w Radomiu w rodzinie ziemiańskiej. Po opuszczeniu w wieku 24 lat rodzinnego miasta mieszkała u krewnej w Klimontowie, w klasztorze w Przyrowie. Gdziekolwiek się znalazła, uczyła ubogie dzieci, katechizowała je, rozdawała modlitewniki. Najzdolniejszym pomagała kontynuować naukę. Była mistyczką, przeżywała Mękę Pańską, miała dar przewidywania przyszłości, pojednania osób skłóconych i rozeznawania powołań. Miała wizje wydarzeń z życia Jezusa, przewidziała też wiele faktów z dziejów Polski, jak zwycięstwo nad bolszewikami w sierpniu 1920 r. Zmarła w opinii świętości w Parznie, gdzie na plebanii spędziła ostatnie trzy lata życia jako rezydentka. Pochowana jest w tamtejszym kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa. Do jej grobu pielgrzymują wierni, będący w drodze do dwóch najsłynniejszych polskich sanktuariów maryjnych – na Jasną Górę i do Lichenia.

Proces beatyfikacyjny trwa już długo. Na przeszkodzie stanęły okupacja hitlerowska i czasy komunistyczne. W tym czasie zaginęły akta z zeznaniami 25 naocznych świadków. Odnaleziono je dopiero w 1962 roku. W 2006 roku Stolica Apostolska ogłosiła dekret o heroiczności cnót Wandy Malczewskiej i odtąd przysługuje jej tytuł „czcigodnej sługi Bożej”. Brakuje jedynie potwierdzonego kanonicznie cudu, dokonanego za jej wstawiennictwem.