Przybywa osób, które potrzebują specjalistycznej pomocy psychiatrycznej. Niestety w Radomiu nie funkcjonuje psychiatria środowiskowa, czyli zespół specjalistów złożony z lekarza psychiatry, pielęgniarki psychiatrycznej, psychologa czy terapeuty, który w środowisku domowym może pomóc osobie chorującej psychicznie. Stowarzyszenie Ochrony Zdrowia Psychicznego Wzajemna Pomoc w Radomiu zorganizowało w środę, 21 października konferencję na temat: Psychiatria środowiskowa, usługi specjalistyczne- dobre praktyki. O nadziejach i obawach związanych z psychiatryczną opieką środowiskową mówiła dr Bożena Kosińska ze Szpitala Psychiatrycznego w Krychnowicach, swoimi doświadczeniami z pracy z osobami chorującymi psychicznie oraz rodzinami podzieliła się Barbara Oleksińska z Rzeszowa. Agnieszka Lewonowska- Banach ze Stowarzyszenia Rodzin Zdrowie Psychiczne w Krakowie mówiła między innymi o pensjonacie U pana Cogito, który jest przedsiębiorstwem społecznym, zatrudniającym osoby chorujące psychicznie i umożliwiającym im walkę z chorobą, działających w Krakowie 4 mieszkaniach chronionych czy wydawanym czasopiśmie pt: Rodziny. Doświadczenia z Lublina zaprezentowała Elżbieta Wąsala z Lubelskiego Stowarzyszenia Ochrony Zdrowia Psychicznego. Uczestnicy konferencji, która odbyła się w Gospodzie Jaskółeczka mogli zapoznać się z realizowanymi przez stowarzyszenie programami, metodami oraz efektami pracy Zespołu Leczenia Środowiskowego w Lublinie. Na zakończenie głos zabrali przedstawiciele Domu- Klubu pod Fontanną, który działa w Warszawie. Marta Wybranowska mówiła o historii tej międzynarodowej formy pomocy osobom doświadczającym kryzysów zdrowia psychicznego, zasadach członkostwa, podziale zadań i obowiązków, sposobie zarządzania. Jak podsumowuje Jolanta Gierduszewska, prezes Stowarzyszenia Ochrony Zdrowia Psychicznego Wzajemna Pomoc w Radomiu, które zorganizowało konferencję- chodzi o wymianę doświadczeń i przeniesienie pewnych wzorców działania na grunt radomski. Niestety mimo rosnących potrzeb w Radomiu nie istnieje  psychiatria środowiskowa. A potrzeby są. Nie zawsze pacjent chce sam udać się do lekarza specjalisty, gdyby taka psychiatria środowiskowa powstała- lekarz, pielęgniarka, psycholog czy terapeuta mogliby odwiedzać chorego w jego domu, znanym choremu środowisku. Rzecz także i w tym, żeby osoby chorujące mogły wyjść ze swoich domów i rozwijać swoje pasje, talenty, zainteresowania, podjąć pracę. Potrzebne jest im wsparcie, ewentualna pomoc, usamodzielnienie się- temu właśnie służy psychiatria środowiskowa. 8 lat temu powstała spółdzielnia socjalna nasza Gospoda Jaskółeczka, która zatrudnia także osoby chorujące psychicznie, a nie mamy jeszcze dotąd w Radomiu powołanej psychiatrii środowiskowej- zauważa prezes Jolanta Gierduszewska.