Uroczystości w radomskiej katedrze pod wezwaniem Opieki N. M. Panny z udziałem biskupa pomocniczego Piotra Turzyńskiego, wielu kapłanów, alumnów i profesorów Wyższego Seminarium Duchownego, sióstr zakonnych zgromadziły także przedstawicieli ruchów i wspólnot z wielu parafii, w tym szczególnie Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. We wprowadzeniu do liturgii biskup Henryk Tomasik powiedział: Bogu Wszechmogącemu dziękujemy za Jego miłosierdzie. Kończąc Rok Miłosierdzia dziękujemy za wszystkie otrzymane łaski i błagamy o to, by każdy z nas szedł w życie z tym obrazem Boga Miłosiernego, które w pełni uobecnia się w osobie Jezusa Chrystusa. To objawienie miłości nazywa się również miłosierdziem. To objawienie miłości i miłosierdzia ma w dziejach człowieka jedną postać i jedno imię. Nazywa się Jezus Chrystus. Tak uczył nas święty Jan Paweł II- powiedział rozpoczynając Mszę św. w katedrze biskup radomski Henryk Tomasik. W homilii nawiązał do biblijnych zapowiedzi Chrystusa Króla i Kapłana. Przywołał postać Melchizedeka, proroka Micheasza, Izajasza, Zachariasza, scenę Bożego Narodzenia i pokłon trzech mędrców oraz złożone przez nich dary, symbole wielkiej misji Dzieciątka. Biskup radomski zwrócił uwagę na fakt, że Jezus, gdy stanął na ziemi objawił wielką potęgę swojej miłości. Zanim objawi ją na krzyżu, objawiał ją w różnych sytuacjach pochylając się nad człowiekiem i jego potrzebami. Tu przywołał opis rozmnożenia chleba z Ewangelii według św. Jana i zamiar nakarmionych ludzi, by obwołać Jezusa królem. Potem była scena przesłuchania Jezusa przez Piłata, i pytanie postawione Jezusowi: Czy Ty jesteś królem? Potem scena ukrzyżowania i napis na tabliczce umieszczony na krzyżu: To Jest Król Żydowski. Dzisiaj pochylamy nasze głowy, zegniemy kolana przed Jezusem Chrystusem, który składa z siebie ofiarę i chce królować w sercach, rodzinach, narodzie- mówił w Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata biskup radomski Henryk Tomasik. To jest najważniejszy wymiar chrystusowego królestwa: objawienie miłosierdzia, objawienie Ojca i zbawienie człowieka. Z całym Kościołem dziękujemy za ten czas, czas łaski, którym był Rok Miłosierdzia. Dziękujemy za tyle dobra, które się dokonało w wielu ludzkich sercach. Za wspaniałe spowiedzi, za znaki miłosierdzia, za znaki wdzięczności człowieka, za Boże Miłosierdzie i zaangażowanie w sytuację człowieka potrzebującego pomocy. Dzisiaj dziękujemy za ten dar kończąc Rok Miłosierdzia także w naszej diecezji. Dzisiaj chcemy wejść w tego ducha proklamacji Aktu Jubileuszowego Uznania Jezusa Chrystusa za Pana i Króla. Takie wezwanie do uznania Jezusa Chrystusa za Pana, Króla i Mesjasza dokonało się już w Dziejach Apostolskich. Dzisiaj razem z całym Kościołem wielbimy Boga za to, że uczynił Chrystusa Królem Wszechświata. Dalej mówił między innymi: Dzisiaj prosimy, aby uznanie Chrystusa Króla było rzeczywiście przyznaniem się do Zbawiciela w każdej sytuacji, aby każdy z nas żył Sakramentem Chrztu św. i Bierzmowania, aby uznał Prawo Boże. Wszystkie przykazania, wszystkie bez wyjątku jako zasadę swego postępowania- powiedział biskup radomski Henryk Tomasik.

Po Komunii świętej biskup radomski podziękował ruchom i wspólnotom za dar nieustannej adoracji Najśw. Sakramentu w Roku Miłosierdzia, dziękował za spowiedników, szczególnie za stałą posługę w konfesjonale ojców bernardynów i jezuitów, szczególne podziękowania skierował na ręce kapłanów, którzy spowiadali w katedrze w Roku Miłosierdzia. Ci kapłani otrzymali specjalne listy z podziękowaniem oraz prośbą o dalszą służbę w konfesjonale. W dalszej części liturgii przed wystawionym Najśw. Sakramentem odmówiony został Akt Jubileuszowego Uznania Jezusa Chrystusa za Pana i Króla, a następnie biskup radomski udzielił zebranym błogosławieństwa Najśw. Sakramentem. Na zakończenie odbyła się uroczystość poświęcenia epitafium pamięci śp. ks. abpa. Zygmunta Zimowskiego, która znajduje się w kaplicy bocznej w radomskiej katedrze. Biskup radomski Henryk Tomasik przed poświęceniem epitafium modlił się słowami: Boże, Stwórco i Ojcze wszystkich ludzi. Ty posłałeś swojego Syna jako nauczyciela mądrości, która do Ciebie prowadzi. Ty nieustannie powołujesz i posyłasz zwiastunów swojego słowa, aby Twoje imię było uwielbione między narodami. Obdarz wieczną nagrodą nieśmiertelności i chwały śp. ks. abpa. Zygmunta Zimowskiego. Spraw, abyśmy upamiętniając w kamieniu jego imię na ziemi mogli się radować ze spotkania z nim w Twoim Domu nie ręką ludzką zbudowanym. W uroczystości poświęcenia epitafium wzięła udział najbliższa rodzina śp. ks. abpa. Zygmunta Zimowskiego.