Radom 90.7 FM | Końskie i Opoczno 94 FM | Kozienice 97.9 FM
Na antenie:
KTO RANO WSTAJE
Kasia Kozimor, Tomek Waloszczyk
Patron dnia: św. Innocenty I, papież              Dzisiaj Jerycho Rodzin w Parafii: Jastrząb
Dziś jest: Wtorek, 27 lipca 2021

Wydarzenia

Ks. Szymon Wikło proboszczem parafii Ducha Świętego w Wilnie

środa, 16 czerwca 2021 16:36 / Autor: Magdalena Król
Youtube/Radio znad Wilii
Magdalena Król

Abp Gintaras Grušas, metropolita wileński mianował dzisiaj pochodzącego z Suchedniowa ks. Szymona Wikło proboszczem parafii Ducha Świętego w Wilnie.

Ksiądz Szymon Wikło ma 54 lata, święcenia kapłańskie przyjął 5 czerwca 1993 roku. Od 28 lat pracuje na Wileńszczyźnie: Soleczniki, Taboryszki, Koleśniki, Ejszyszki, Butrymańce, Podborze, szpital uniwersytecki w Santaryszkach, Rudziszki i Połuknie.

W parafii działa wiele wspólnot duszpasterskich i stowarzyszeń: neokatechumenat, Oaza Rodzin, wspólnota Apostołów Dobrej Śmierci, Honorowa Straży Serca Jezusowego i Żywy Różaniec. Działają tu również chóry i schole.

Kościół Ducha Świętego jest najwspanialszym wileńskim zabytkiem późnego baroku. Historia kościoła jest bardzo bogata. Po pierwszym pożarze w tym miejscu powstała nowa kamienna budowla w stylu gotyckim, zbudowana w roku 1408 za czasów Wielkiego Księcia Witolda. Kolejne pożary spustoszyły świątynię, w 1501 r. kościół, staraniem króla Aleksandra Jagiellończyka został starannie odbudowany oraz przekazany dominikanom. Władca sprowadził na Litwę dominikanów i oddał im w posiadanie nie tylko kościół, lecz także cztery karczmy oraz ważne źródło wody, które w XVI w. było używane w pierwszym scentralizowanym wodociągu Wilna.

Z biegiem czasu bracia zakonni zrekonstruowali świątynię, a tuż obok zbudowali klasztor. Jak podają kroniki dominikańskie, w XVII w. mieszkało i pracowało tu około 60 zakonników. W klasztorze urządzono nowicjat, ogromną bibliotekę, aptekę z laboratorium, akademię duchowną.

Obecny późnobarokowy budynek kościelny wzniesiono w 1770 r. Architektem projektującym świątynię był Jan Krzysztof Glaubitz. Ponieważ obiekt był jakgdyby wciśnięta między zwartą zabudowę ulicy oraz budynek klasztoru, Glaubitz nie mógł wznieść typowej dla wileńskiego baroku dwuwieżowej fasady. Imponujący efekt uzyskał przez zakończenie nawy i transeptu rokokowymi szczytami, a na przecięciu nawy i transeptu usadowił wysoką na 51 metrów kopułę z dwustopniową obudową. Dzięki temu zabiegowi kościół widziany z pewnej odległości, np. w panoramie miasta z jednego ze wzgórz, jest jedną z najbardziej okazałych i charakterystycznych dla architektury wileńskiej budowli. Od strony ulicy widoczny jest jedyny rokokowy portal z herbem Rzeczypospolitej i rodziny Wazów.

Świątynia posiada także rozległe, tajemnicze, dwupiętrowe podziemia (Wilnianie nazywają je “Królestwem zmarłych”), w których spoczywa około 4000 zmarłych.

W 1934 r. podczas prac nad badaniem i porządkowaniem podziemi kościelnych przez studentów Uniwersytetu Wileńskiego powstały krypty pogrzebowe. Pomimo wykonywanych prac podziemia nie zostały wtedy do końca uporządkowane, dokonano tego dopiero w roku 2012. 

Główny ołtarz przedstawia Trójcę Świętą: błogosławiący Bóg Ojciec jest umieszczony w górnej części ołtarza, Jezus na krzyżu w centralnej, a Duch Święty w postaci gołębicy na dole, nad tabernakulum.

Przy ołtarzu Jezusa Miłosiernego znajduje się ołtarz św. Rafała Kalinowskiego. Godna uwagi jest m.in. ambona połączona w jedną całość z konfesjonałem. Nie sposób opisać bogactwa rzeźb, płaskorzeźb i ornamentyki kościoła, który posiada 16 obficie zdobionych marmurem ołtarzy i najstarsze na Litwie unikatowe barokowe organy autorstwa Adama Caspariniego, pochodzące z końca XVIII w. Organy są uznane przez międzynarodowych ekspertów za jedne z najbardziej imponujących w świecie.

W wileńskim kościele św. Ducha są organizowane międzynarodowe seminaria. W 1993 r. stał się on miejscem spotkania papieża Jana Pawła II z Polakami. Jest jedynym kościołem Wilna, gdzie msze św. odbywają się wyłącznie w języku polskim.