Mszy Św. w katedrze przewodniczył biskup radomski Henryk Tomasik. W homilii przypomniał biografię patrona.

Wacław Koźmiński (Honorat to imię zakonne) przeżył jako młodzieniec całkowite załamanie wiary. Jako ateista nie wahał się powiedzieć: "Jeśli się kiedykolwiek nawrócę, naplujcie mi w oczy". Przełom przyszedł w więzieniu - Cytadeli Warszawskiej. Wacław miał tu 15 sierpnia 1846 roku osobistą wizję. Nie bez znaczenia była też gorliwa modlitwa matki.  Po wyjściu na wolność, w wieku 19 lat wstąpił do kapucynów. Przyjął imię Honorat. Dał się poznać jako świetny rekolekcjonista, misjonarz ludowy. Współpracował z osobami świeckimi, które chciały pogłębić swoje życie duchowe. Owoce jego pracy to m.in. trzy zgromadzenia habitowe i czternaście bezhabitowych. Biskup Tomasik mówił w homilii, że siła bł. Honorata płynęła z jego gorliwości, pogłębionej duchowości, godzin spędzonych w konfesjonale i na modlitwie. „Codziennie od Chrystusa wychodzę, do Chrystusa idę, i do Chrystusa wracam”- mówił kapucyn. Znane jest też jego zawierzenie Maryi ("Maryjo, Twój jestem cały"). Beatyfikował go św. Jan Paweł II 16 października 1988 roku.

- Patrzymy się na wielkie znaki Bożego działania. Z człowieka wrażliwego po pewnym czasie, na skutek niekorzystnych sytuacji, zrodził się ateista, ale też z pozycji dalekich od wiary dzięki Bożej łasce, dzięki nadzwyczajnemu działaniu Pana Boga powstał naprawdę nowy człowiek - święty. Dzisiaj modlimy się o to, aby taka przemiana dokonywała się w wielu sercach, modlimy się za nas wszystkich, abyśmy byli wierni Chrystusowi, aby każdy z nas mógł powiedzieć Chrystusowi - cały Twój - mówił ks. bp Tomasik.

W diecezji radomskiej w kilkunastu domach działają duchowe córki bł. Honorata. To m.in. Zgromadzenie Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej, Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej, Zgromadzenie Najświętszego Imienia Jezus pod opieką Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych.