W poniedziałkowy wieczór, 22 grudnia o godz. 18:00 przeżywaliśmy 2- gą rocznicę wprowadzenia relikwii do naszej świątyni. Mszę Św. celebrował i poprowadził nabożeństwo ku czci św. Rity - ks. Grzegorza Binięda, proboszcz z Parafii Dobieszyn. W nabożeństwie uczestniczyli i pełnili posługę w konfesjonale księża - ks. dr Szymon Pikus, ekonom Kurii Diecezji Radomskiej, ks. Kazimierz Granowicz, proboszcz z Rogowa, ks. Tadeusz Żak, proboszcz z Rzucowa, ks. Dariusz Stańczyk, proboszcz z Gowarczowa, ks. Stanisław Rożej, proboszcz z Nowego Kazanowa, ks. Jarosław Wasilewski, proboszcz z Dziebaltowa, ks. Krzysztof Zając, z parafii św. Mikołaja w Końskich i ks. Eugeniusz Tyburcy, poprzedni proboszcz w parafii Nieświń. 

Na wstępie liturgii ks. proboszcz Stanisław Nowak zachęcił wiernych do przeżywania liturgii mówiąc „Gromadzimy się dziś na Eucharystii w szczególnym czasie – u progu zakończenia Adwentu, gdy nasze serca są już napełnione tęsknotą za bliskością Boga, który przychodzi. To czas czuwania, nadziei i wewnętrznego wyciszenia, ale także moment, w którym Adwent dopełnia się radością oczekiwania na narodzenie Jezusa Chrystusa. Liturgia tych dni zaprasza nas, abyśmy z nową gorliwością spojrzeli na swoje życie i pozwolili Bogu przygotować w nim miejsce.

W tę adwentową modlitwę wpisuje się dziś postać świętej Rity – patronki spraw trudnych, po ludzku beznadziejnych, a zarazem kobiety głębokiej wiary, cierpliwości i zawierzenia Bożej woli. Jej życie było naznaczone cierpieniem, niezrozumieniem, lecz stało się także świadectwem, że Bóg działa najpełniej tam, gdzie człowiek ufa Mu bez reszty. Święta Rita uczy nas, jak w czasie oczekiwania nie tracić nadziei, jak w ciszy serca przyjmować to, co Bóg przygotowuje, nawet jeśli Jego drogi są dla nas trudne do zrozumienia.

Kończący się Adwent zachęca nas dziś, abyśmy – idąc za przykładem świętej Rity – na nowo oddali Bogu nasze troski, lęki i sprawy, które wydają się nie do rozwiązania. Prośmy, aby Pan oczyścił nasze serca z pośpiechu i niepokoju, abyśmy potrafili przyjąć Chrystusa, który przychodzi cicho, z miłością i pokojem. Rozpoczynając tę Najświętszą Ofiarę, otwórzmy się na łaskę nawrócenia i umocnienia wiary, aby nadchodzące święta były prawdziwym spotkaniem z żywym Bogiem.”

W wygłoszonej homilii ks. Binięda nawiązał do liturgii ostatnich dni Adwentu, która prowadzi bardzo blisko ku tajemnicy Bożego Narodzenia. Jak zaznaczył kaznodzieja: „to już nie jest czas ogólnych wezwań do czuwania, ale czas konkretnego przygotowania serca. Dziś kościół pokazuje nam ludzi, którzy na różne sposoby doświadczali trudności cierpienia i niepewności, ale nie utracili zaufania do Boga. W wygłoszonym kazaniu ks. Grzegorz nawiązywał do życia i duchowości św. Rity z Cascii. Następnie ks. Binięda wskazał, że czytania z 22-go grudnia uczą nas, że Bóg nie działa w pośpiechu, ani w spektakularny sposób. Bóg działa w ciszy i cierpliwości. Historia Anny z Pierwszej Księgi Samuela pokazuje, że Bóg słucha modlitwy, która rodzi się z bólu, ale dojrzewa w cierpliwości. Anna przez lata znosiła upokorzenie, niezrozumienie i cierpienie. Mogła się zamknąć w goryczy, a jednak zwróciła się ku Bogu. Postawa Anny jest niezwykle bliska św. Ricie. Życie Rity było naznaczone długim czasem oczekiwania i próby. Rita nie otrzymała od Boga natychmiastowych odpowiedzi. Jej świętość rodziła się powoli w wierności, w znoszeniu codziennych trudów, w modlitwie, która często była tylko westchnień serca. Anna otrzymawszy upragnionego syna, oddała go Bogu. To gest, który pokazuje, że je modlitwa nie stawia warunków, że to nie była transakcja. Była modlitwą serca, które wie, że wszystko pochodzi od Boga i do Boga powinno wrócić. Święta Rita uczy nas tej postawy, ona w swoim życiu zmienia siebie, swoją cierpliwość, sposób reagowania, zdolność do przebaczenia. Jak często my modlimy się warunkowo, Boże, jeśli Ty rozwiążesz mój problem, wtedy ci zaufam. Dzisiejsze Słowo i przykład Rity mówią jasno, zaufanie musi poprzedzać cud. Ewangelia dnia ukazuje nam Maryję śpiewającą Magnificat. To pieśń osoby, która wie, że wszystko, co się w niej dokonuje jest dziełem Boga. Maryja widzi świat oczami wiary, św. Rita swoi życiem wpisuje się w ten Magnificat. Rita nie była osobą wpływową, ani silną według kryteriów świata. Była kobietą prostą, często bezbronną wobec przemocy. A jednak Bóg wywyższył ją nie przez sukces, lecz przez świętość serca. Jednym z najbardziej poruszających elementów życia Rity jest jej zdolność do przebaczenia. Ona wybrała drogę Ewangelii, drogę, która kosztuje. To niezwykłe przesłanie także dla nas, żyjących w świecie pełnym podziałów, konfliktów i ran. Przebaczenie jest decyzją, aby nie pozwolić złu zapanować nad sercem. Święta Rita, Anna i Maryja mówią nam jednym głosem: Bóg nigdy nie jest obojętny na ludzką krzywdę. On działa, nawet jeśli nie zawsze widzimy owoce od razu.

Za kilka dni będziemy świętować Boże Narodzenie. Chrystus rodzi się nie tylko w betlejemskiej grocie, ale tam, gdzie jest wiara, w sercu, które ufa, w sercu, które przebacza, w sercu, które nie rezygnuje z modlitwy.

Św. Rita uczy nas, że największe cuda Bóg dokonuje w sercach wiernych, a niekoniecznie w okolicznościach życia. Prośmy Boga, aby za wstawiennictwem św. Rity umocnił nas w wierze. Niech Maryja Matka Oczekiwania i Nadziei uczy nas, że Magnificat to pieśń zaufania, która potrafi zabrzmieć nawet wśród łez.

Kończąc, ks. Grzegorz życzył, by Boże Narodzenie było nie tylko czasem wspomnień wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat, ale realnym spotkaniem z Bogiem, który przychodzi cicho, wiernie i z miłością.

Po odczytaniu licznych próśb i dziękczynień czcicieli Umbryjskiej Perły nastąpiło błogosławieństwo róż.

Kończąc nabożeństwo ks. Nowak powiedział „Dobiegła końca Eucharystia sprawowana w ostatnich dniach Adwentu. Ten święty czas uczy nas czuwania, cierpliwości i nadziei, a dziś szczególnie towarzyszyła nam święta Rita – kobieta głębokiej wiary, która potrafiła zaufać Bogu nawet wtedy, gdy wszystko wydawało się po ludzku zamknięte.

Niech owoce tej Eucharystii pomogą nam wejść w czas Bożego Narodzenia z sercem oczyszczonym, ufnym i otwartym na działanie Boga. Zabierzmy ze sobą przykład świętej Rity do naszych domów, rodzin i codziennych obowiązków, aby nasza wiara była widoczna w miłości, cierpliwości i wytrwałej modlitwie.

Niech jej wstawiennictwo umacnia nas w codziennym życiu, abyśmy nie tracili nadziei w chwilach próby, potrafili przebaczać i z wytrwałością oczekiwali na Boże działanie.

Zanieśmy do naszych domów to co otrzymaliśmy dziś na modlitwie: pokój, ufność i gotowość na spotkanie z Chrystusem. Niech nadchodzące Święta Bożego Narodzenia będą czasem prawdziwej bliskości Boga i ludzi”.

Na zakończenie wierni mogli oddać cześć relikwiom Świętej przez ich ucałowanie lub dotknięcie ręką.

Kolejne czuwanie ze Świętą Ritą, w czwartek 22 - go stycznia 2026 roku o godz. 18.00.

Podsumowaniem dwóch lat że św. Ritą jest wiersz naszej parafianki:

---------------

Zmieniają się pory roku -

Radość ze smutkiem się przeplata.

Jesteś z nami święta Rito -

Przez okrągłe dwa lata ...

Chcemy podziękować za bezmiar łaskawości.

Za troskę oraz naręcza miłości.

Ucichł śpiew ...skończyły się intencje .

Przybyliśmy by złożyć z serca dary -

Na Twe tkliwe ręce...

Za to , że idziemy razem -

Tobie dziękujemy .

Jezus wkrótce na świat przyjdzie -

Razem tu będziemy...

22.12.2025 r

E.FERENS